Nederland telt naar schatting nog ruim 2.500 monumentale schepen; van sleepboten en tjalken tot vletten en klippers. Veel meer van de historische vloot is echter verloren gegaan: van bijvoorbeeld alle fluiten, koggen en Oost-Indiëvaarders bleef weinig bewaard. De zeil- en motorschepen die tot halverwege de twintigste eeuw onze binnen- en kustwateren bevoeren, verdwenen door de opkomst van moderne motorboten, nieuwe vormen van watertransport, de scheepssanering en forse slooppremies.
Dankzij enthousiaste particulieren, vaak samenwerkend in stichtingen en verenigingen, en dankzij enkele musea is een deel van dit cultureel erfgoed behouden en in de vaart gebleven. De oude vaartuigen dragen nu bij aan de sfeer van historische havensteden en zijn bovenal van grote waarde als historische elementen op het water. Zij herinneren aan de handel en het vervoer over water - waarmee ons land groot geworden is.
De Varend Monument-Lening ondersteunt het particulier initiatief dat zich inzet voor de varende monumenten. Eigenaren van historische schepen kunnen voor restauraties een laagrentende lening aanvragen. Van deze annuïteitenlening ligt de rente 4,5 procent onder de marktrente, met een minimum van 1,5 procent. De lening wordt in principe verstrekt zonder hypothecaire zekerheid en bedraagt minimaal € 10.000 en maximaal € 25.000. De lening is nooit meer dan honderd procent van de subsidiabele kosten en heeft een looptijd van maximaal tien jaar. Doordat de rente en aflossing van de lening geleidelijk terugvloeien in het fonds, wordt het beschikbare budget telkens ‘gerecycled’. Zo kunnen ook in de toekomst scheepseigenaren een aanvraag doen.
Terug
